Carol Wilson „Nowy coaching biznesowy. Przewodnik po najlepszych praktykach”

Tytuł: Nowy coaching biznesowy. Przewodnik po najlepszych praktykach

Autor: Carol Wilson

Wydawnictwo: MT Biznes

„Czy nie mógłby pan mnie poinformować, którędy powinnam pójść? (…) To zależy w dużej mierze od tego, dokąd pragnęłabyś zajść” - ten cytat z „Alicji w Krainie Czarów” stanowi doskonały przykład podejścia coachingowego. Celem coachingu, który w ostatnich latach stał się bardzo popularny, jest podniesienie wyników i ogólnego poziomu samopoczucia. Co istotne, wykorzystuje on przede wszystkim pytania, które mają na celu rozbudzanie świadomości u osoby poddawanej coachingowi oraz inicjowanie procesu indywidualnie ukierunkowanego uczenia się. Niestety, wokół coachingu powstało wiele błędnych przekonań, mylone są jego rodzaje, nie dostrzega się granicy pomiędzy nim, a na przykład psychoterapią, a co więcej, często jest on traktowany jako forma kary dla osób, które w organizacji nie osiągają założonych wyników. 

Dla tych osób, które chcą się dowiedzieć, czym naprawdę jest coaching, dla coachów oraz kandydatów na coachów, dla menedżerów trenerów i wszystkich mających na względzie rozwój osobisty, Wydawnictwo MT Biznes przygotowało wspaniałą publikację, która może stać się początkiem nowej drogi – tak zawodowej, jak i osobistej. „Nowy coaching biznesowy. Przewodnik po najlepszych praktykach” autorstwa Carol Wilson, prelegentki, pisarki, coacha, dyrektor zarządzającej Performance Coach Training, to kompleksowy podręcznik coachingu, prezentujący nie tylko jego założenia, ale również metody wykorzystywane w coachingu. Liczne analizy przypadków zawarte w książce pozwalają zobaczyć, jak wygląda zastosowanie teorii w praktyce, zaś sama konstrukcja książki umożliwia powracanie do interesujących nas zagadnień czy narzędzi w prosty i szybki sposób.

Z uwagi na fakt, iż podręcznik adresowany jest zarówno do osób, które nie miały wcześniej do czynienia z coachingiem, jak i do coachów, zróżnicowany jest poziom kolejnych rozdziałów, na zasadzie od ogółu do szczegółu. Pierwsze rozdziały przybliżają nam zatem samo zagadnienie, dowiadujemy się czym jest (a czym nie jest) coaching, poznajemy rodzaje coachingu oraz istniejącą pomiędzy coachingiem a innymi formami pomocy różnicę. Dzięki podanym wskazówkom dowiadujemy się, jak oprzeć się pokusie proponowania rozwiązań, w jaki sposób kształtują się ograniczające przekonania i jak wyglądać może proces ich eliminacji, a także co wspólnego ma neurobiologia z coachingiem.

Część druga książki poświęcona została kształtowaniu kultury coachingowej w organizacjach i zawiera ona informacje dotyczące istoty tej kultury, a – przede wszystkim – schemat powstały z myślą o wspieraniu organizacji w jej budowaniu. Poznamy również możliwości, jakie daje zastosowanie coachingu w warunkach biznesowych oraz sposoby pracy nad budowaniem globalnej kultury coachingowej. Dowiemy się ponadto jak radzić sobie z agresją w miejscu pracy i jak skłonić agresora do zmiany oraz jak kształtować odporność w organizacji. Część trzecia pozwala nam poznać oraz pracować nad umiejętnościami trenerów i menedżerów, zaś szkolenie w zakresie kompetencji coachingowych obejmuje takie zagadnienia, jak: słuchanie (poznajemy m.in. pięć poziomów słuchania), odzwierciedlanie, podsumowywanie i wyjaśnianie, model GROW, model EXACT, czyli coachingowe podejście do wyznaczania celów oraz udzielanie informacji zwrotnej. 

Część czwarta, ostatnia, stanowi zestaw narzędzi przydatnych w codziennej pracy coacha – mogą one stanowić uzupełnienie coachingu bądź też być jego nieodłączną częścią. Kolejne rozdziały zawierają opis poszczególnych metod (m.in. metoda czystego języka, coaching transpersonalny i jego założenia, procesy NLP) oraz przykłady praktycznych ich zastosowań. To właśnie ten praktyczny wymiar podręcznika świadczy o jego niezwykłej wprost przydatności – zarówno na etapie zdobywania wiedzy, jak i własnej pracy w roli coacha. Stanowiące integralną część książki zapisy sesji coachingowych, komentarze i studia przypadków pozwalają nam w sposób wszechstronny doskonalić swoje umiejętności i ewentualnie dokonywać korekty swojego postępowania.

„Nowy coaching biznesowy” jest tym samym lekturą, po którą sięgnąć powinni wszyscy myślący poważnie o biznesie, o budowaniu rozwijaniu kultury organizacyjnej, a także o własnym samorozwoju i doskonaleniu siebie i swojego warsztatu. Najlepszą rekomendacją tej publikacji jest zresztą przedmowa do książki, napisana przez … samego sir Richarda Bransona!

John C.Maxwell "Być liderem"

Tytuł: Być liderem

Autor: John C.Maxwell

Wydawnictwo: MEDIUM 

Kim tak naprawdę jest lider? Co odróżnia go od kierownika czy menedżera? Czy przywódcami się rodzimy, czy też jest to umiejętność, którą można nabyć w drodze uczenia się i doświadczania? Na te wszystkie pytania wyczerpująco odpowiada John C. Maxwell w książce „Być liderem. Ponadczasowe zasady przewodzenia grupom i organizacjom”.

Opublikowany nakładem wydawnictwa MEDIUM poradnik, to swego rodzaju kompendium wiedzy dla wszystkich osób zainteresowanych samorozwojem, niezależnie od tego, czy pełnią funkcje kierownicze, czy też chcą lepiej zarządzać wyłącznie swoimi własnymi działaniami. Autor skupia się nie tylko na prezentacji umiejętności lidera, jakie zdobył przez lata swojej pracy zawodowej, ale również na atrybutach lidera, takich jak wizja i jej właściwości, a także na wizytówce lidera, czyli samodyscyplinie.

Posługując się licznymi przykładami zarówno ze swojego życia, jak i życia czołowych przedstawicieli świata biznesu, Maxwell buduje sylwetkę lidera, wyposażając go w paletę niezbędnych cech i zdolności – nie tych wrodzonych, ale w większości tych wypracowanych w pocie czoła.

Kolejne rozdziały książki otwierają przed nami tajniki wywierania wpływu, definiując jednocześnie przywództwo, a także opisują szczegółowo jego poziomy. Autor pokazuje w jaki sposób możemy wspiąć się po pięciu szczeblach drabiny przywództwa, zwracając uwagę na pewną prawidłowość – „Im wyżej chcesz zajść, tym większego wymaga to zaangażowania”. Podsumowaniem będą wnioski dotyczące wywierania wpływu, pozwalające nam przejść od ustalenia poziomu, na którym jesteśmy jako przywódcy, aż do poziomu na którym będziemy mieć oddanych, lojalnych zwolenników.

Zajmiemy się także priorytetami, definiowanymi jako klucz do przywództwa, czyli zarządzaniem sobą i swoja pracą w czasie, a także spójnością wewnętrzna, którą Maxwell uważa za najważniejszy element przywództwa. Ostateczne kryterium przywództwa, czyli tworzenie pozytywnych zmian, autor opisuje posługując się przykładem Henry`ego Forda oraz przytaczając równe sytuacje będące ilustracją oporu wobec zmian.

Najszybszą drogą do przywództwa jest jednak rozwiązywanie problemów, bowiem większość z nas chętnie oddaje ster w ręce tym, którzy chcą i potrafią problemy te rozwiązywać. Przeczytamy również o postawie, która stanowi najcenniejszy kapitał lidera. Choć nie wystarczy ona do zostania przywódcą, to jednak bez właściwej postawy, mobilizacja wszystkich sił jednostki jest niemożliwa. Ponadto w książce poruszona została kwestia ludzi, jako najcenniejszego kapitału przedsiębiorstwa.

Wszystkie te informacje czynią z publikacji „Być liderem” pozycję nie tylko niezwykle cenną i bogatą merytorycznie, ale również skłaniającą do autorefleksji i nieustannej pracy nad sobą i swoimi umiejętnościami przywódczymi.

G. Bassi, R. Zamburlin "„Jak być dobrym szefem"

W każdej organizacji inwencja i energia menedżera to jej największy kapitał służący zarówno  funkcjonowaniu na konkurencyjnym rynku, jak i rozwojowi. Stwierdzenie to jest prawdziwe szczególnie wówczas, kiedy menedżerowie swoją energię poświęcają właściwym priorytetom, nie rozpraszają jej na wiele dziedzin, nieustannie się doskonalą i skutecznie potrafią walczyć z przeszkodami organizacyjnymi blokującymi energię. Powinni oni działać sprawnie, czyli stosować właściwe sposoby i metody działania, a także szanować swój czas i wybierać kluczowe cele oraz właściwe przedmioty działania i to na nich skoncentrować posiadane zasoby i wysiłki. Jeśli chcą stać się prawdziwymi przywódcami muszą nastawić się na permanentny rozwój i doskonalenie zarówno atutów przedsiębiorstwa, jak metod swojej pracy czy postępowania z ludźmi.
Temu doskonaleniu – tak siebie samego, jak i swoich działań – sprzyjać mogą szkolenia czy też lektura książek poświęconych nie tylko zagadnieniom merytorycznym, ale także tzw. kompetencjom miękkim. Jedną z pozycji, których nie może zabraknąć w biblioteczne menedżera, jest poradnik opublikowany przez Wydawnictwo Jedność „Jak być dobrym szefem. 18 cech menedżera moralnie i psychologicznie ukształtowanego”. Autorzy, Gianni Bassi i Rossana Zamburlin, wskazują na najważniejsze umiejętności menedżerów, których celem jest nie tylko kierowanie, ale i przewodzenie swoim ludziom. Świadomość siebie, kierowanie samym sobą, świadomość społeczna i zarządzanie relacjami interpersonalnymi – oto obszary, w których poruszanie się szefowie powinni się doskonalić. Przejrzysty układ książki umożliwia nie tylko jej systematyczną lekturę, strona po stronie, ale również odszukanie danej umiejętności, którą chcemy nabyć bądź rozwijać, czyli jedną z osiemnastu cech, które według autorów determinują sukces.
Menedżerowie będą mieli szansę przekonać się, dlaczego tak ważna jest świadomość siebie, kształtowana przez świadomość własnego stanu emocjonalnego, skrupulatną samoocenę i zaufanie do samego siebie. Nauczą się również kierowania samym sobą, czyli kierowania własnymi emocjami, przejrzystości (rozumianej, jako zdolność komunikowania myśli w odniesieniu do sytuacji), nabędą zdolność przystosowania się, przyjmą orientację na wynik i nabędą odwagi, by przejąć inicjatywę.
Jako, że przedsiębiorstwo nie istnieje w oderwaniu od rzeczywistości, a na jego funkcjonowanie składają się zarówno relacje, jaki nawiązuje ze społeczeństwem, jak i jakość współpracy w strukturach samej organizacji, konieczne jest także zwrócenie uwagi na jakość kultury organizacyjnej oraz świadomość społeczna menedżera. Dobry szef musi zatem popracować nad empatią, świadomością organizacyjną oraz orientacją na klienta pamiętając, że potrzeby klientów ulegają ciągłym zmianom. Na zarządzanie relacjami interpersonalnymi – kolejną płaszczyznę, o którą szef będzie musiał zadbać – składa się zarówno inspirujące przywództwo, jak i rozwijanie potencjału innych osób, zarządzanie konfliktami, praca grupowa i współpraca oraz bycie agentem zmiany, czyli godzenie poczucia ciągłości z konstruktywną zmianą.
Każda z osiemnastu cech właściwych tym najlepszym (do których z pewnością aspirować będą również czytelnicy książki) została przez autorów potraktowana z należnym pietyzmem. Nie tylko zwracają oni uwagę na samą konieczność posiadania określonych umiejętności czy cech, ale także podpowiadają jak je doskonalić, jak zmienić swoje zachowanie i udzielają wielu cennych wskazówek (np. jak poszukiwać definicji problemu i jak przekształcać problemy w zasoby, jak przeprowadzić rozmowę instruktażową itd.).
Mimo, iż poradnik „Jak być dobrym szefem. 18 cech menedżera moralnie i psychologicznie ukształtowanego” trudno nazwać odkrywczym, to pozwala on uświadomić sobie własne braki czy błędy, które dzięki książce mogą zostać przekute w sukces. Poradnik pomaga bowiem zrozumieć, że na etapie przewodzenia menedżer musi poszukiwać równowagi pomiędzy motywacją jednostki a wydajnością wspólnej pracy, wychodzić naprzeciw problemom, a także monitorować swoje postępy. Gianni Bassi i Rossana Zamburlin podpowiadają, jak tym wszystkim wyzwaniom sprostać i jak osiągnąć nie tylko status dobrego szefa, ale przywódcy-wizjonera, który prowadzi firmę i swoich ludzi ku wielkości.

Gianni Bassi i Rossana Zamburlin „Jak być dobrym szefem. 18 cech menedżera moralnie i psychologicznie ukształtowanego”, Wydawnictwo Jedność, 2012 r.

 

Recenzja została także umieszczona na stronach wortalu literackiego Granice.pl